Vakantie in Suriname 3
We waren dus voor de derde maal in Suriname bij onze oudste zoon met gezin en hebben ons daar weer heerlijk uitgeleefd rond het huis en in de bush. De dag na aankomst stond Paula al met de "huis" krokodil in haar handen.
Ze heeft hem wel achter zijn kop vast hoor.
Deze was in de sloot voor het huis gevangen en zat nu in de volière. Echter wilde het beest niet erg eten behalve dan een enkel visje, en was behoorlijk mager dus hebben we die in de grote vijver losgelaten. Nee daar gingen we niet in zwemmen hoor, vooral niet nadat ik zelf een z.g. Sapakara had gevangen en ook in de vijver had losgelaten. Mijn zoon gleed smorgens wel een keer van de brugplank toen hij naar de kalkoenen op het vijver eiland wilde oversteken. Jammer genoeg was dat smorgens om half zes en dan slapen normale mensen nog. Had een leuke foto geweest.
Handschoenen aantrekken leek mij een wijs besluit want deze beesten hebben echt geen kunstgebit hoor. Het beest zat wat verstrikt in het net waarmee we een eendenkooi aan het maken waren. Later heb ik van nog veel grotere exemplaren wat filmpjes weten te maken. Je weet niet wat je meemaakt, net Jurassic park met voorhistorische beesten.
Als je oog hebt voor de natuur dan kijk je echt je ogen uit. Overal om je heen is wel wat te bewonderen zoals de bloemenpracht, de vogels en noem maar op. Het huis van onze zoon staat op z.g. neuten en overdag zit je dan ook onder het huis want daar is het "koel" met een windje, ongeveer een 30 graden Celsius.
Tegen het plafond onder het huis zaten diverse vogelnesten en bijennesten die echt benaderbaar waren en dus te fotograferen.
Ja en dan de vissen. Er zijn drie vijvers op het land van onze zoon waarvan de grootste een 40 m in diameter met een eiland van een 25 meter en maximum een 3 m diep. Nu dacht mijn zoon dat er enkel kleine visjes van een cm of 5 in de vijvers zaten. Paula ging dus eerst in de sloot bij de inrit naar het huis vissen en ving tot haar verrassing een Walapa (hang mij niet aan deze naam op want ik sta er niet voor in). Vervolgens ging ze zo maar eens in de grote vijver vissen en ving tot grote verwondering van iedereen een Patakata van een 40 cm (ook voor deze naam staan we niet in, maar wel voor de lengte, dus geen latijnJ ).
Jan dus snel een tweede hengel gepakt en ook naar de grote vijver met wat kip afval als aas, en in de kortste tijd hadden we een maal vis voor 7 personen, die Paula gebakken en deels gestoofd heeft. De linker foto is van de Walapa en de andere van de Patakata. Ook een tweede maaltje werd later door ons gevangen.
Dan ving ik later nog wat andere visjes waaronder een Krobia en nog een onbekende, op een voorntje lijkend visje maar dan hoger van vorm.
Dan lopen er ook nog wat andere dieren in de buurt rond waaronder Jaguars en daar kan je echt wel een beetje bang voor zijn. Wat een prachtige dieren zijn dat zoals we in de dierentuin in Paramaribo hebben kunnen zien na een toch wat angstige ervaring enkele dagen daarvoor.
Het land van onze zoon (530 x 85 m) is eigenlijk een stuk moeilijk doordringbare jungle waarvan een gedeelte met een hek erom. Dat hek was kapot en dus hebben Paula en ik ons te pletter gewerkt om met voorhamer palen in de grond te rammen en prikkeldraad te spannen. (Ik kwam 3 kilo lichter thuis.) Op een gegeven moment liep ik een 20 m bij mijn geliefde vandaan toen ik een zwaar "OE OE OE!! GROM GROM OE OE!!" hoorde dus als de bliksem terug om Paula te kunnen verdedigen met het grote kapmes. (Ben stoer met mes achter haar gaan staan!) Even later hoorde Paula het ook. We zijn dus wel verder gegaan met het werk maar heeeeeeeeeel erg veel keren om gekeken en steeds het kapmes bij de hand. Later in de dierentuin hoorden we de Jaguars tekeer gaan en dat was toch een geheel ander geluid dan wij gehoord hadden wat van een bosvarken afkomstig bleek. Een hele geruststelling als je weet dat de kinderen en kleinkinderen daar verder moeten leven.
We hebben verder nog filmopnames gemaakt met geluid van de krekels en de kikkers bij avond en ook van overvliegende zwermen papegaaien. Wat een herrie kunnen die beesten maken als er honderden overkomen op de morgen en avond trek.
Wat slangen betrefd hebben we enkel de huisslang gezien die ook weer ontsnapte uit de volière, dus keken we savonds zo ongemerkt even onder het bed voor we gingen slapenL .
Onze zoon met een Anaconda wurgslang van een 2 m lang, wat vrij kort is voor een beest dat een 10 m lang kan worden.
Zoals we hierboven al vermeld hebben is de natuur zo overweldigend mooi met een bloemenpracht waar de bloemist hier jaloers op kan worden. Daarom nog wat natuur opnames. De eerste laat het hek zien aan de rand van de jungle en de tweede een doorkijkje.
Nog een mierennest van rode mieren die je beslist niet op je blote voeten of armen moet krijgen want die steken echt gemeen.
De naam va de bloem weet ik niet maar in de vereniging zullen er best leden zijn die de bloem herkennen.
Drijfplantjes voor de verkoop.
Dat was het weer, en als jullie meer willen zien dan bel je maar.
Paula en Jan Keesmaat