Vakantie in natuurrijk Suriname. Door: Paula en Jan Keesmaat
Onze oudste zoon is vorig jaar maart met gezin en 3 kinderen naar Suriname geëmigreerd. Dat vonden we in eerste instantie niet leuk natuurlijk, maar het is hun eigen leven en daarom zien we het nu als een extra vakantiestek.
In januari zijn we daar een paar weken op vakantie geweest en we zijn gelijk weg van de prachtige natuur van dit mooie land.
Ze hebben een “optrekje” met een “tuintje” van 85 x 530 m gekocht en het is daar goed toeven. Het ligt vlak tegen het oerwoud aan.
's Morgens om een uur of 7 heerlijk op de veranda zitten met de verrekijker in de aanslag.
Er komen iedere morgen een paar honderd papegaaien over van noord naar zuid en met de avond weer terug. Wat maken die beesten een herrie zeg.
De kolibries dansen langs de veranda. Ik dacht altijd dat ze enkel nectar aten maar met eigen ogen gezien dat ze vliegjes vangen.
Ook zwermen vlinders scheren als zwaluwen voorbij.
In de verte hoor je het ongelooflijke gebrul van brulapen. Of er een straaljager laag over vliegt. Mijn vrouw heeft er 1 gezien die wil ik jullie niet onthouden (foto rechts).............................
De vogelsoorten zijn legio waarvan de meeste met felle kleuren. Een gewone vogel, net als bij ons de spreeuw, is de Grikibi die zijn naam luid roept.
Een fel gele borst, kop en staart en zwart/bruine vleugels. Verder allerlei vogels in alle kleuren van de regenboog.
Dan de tuin in maar wel eerst kaplaarzen aan want je weet maar nooit.
Op een morgen hingen mijn laarzen ondersteboven op een stok, dus veilig dacht ik, maar wie schets mijn verbazing en grote schrik toen er een kikker tussen mijn tenen bewoog.
Ik won gelijk het kampioenschap laarzen uittrekken.
Het dier klimt overal tegenop, en zat zelfs in mijn laars.
Vervolgens de “tuin” in waar je van alles tegenkomt inclusief steekvliegen en termieten waardoor je soms opgevreten wordt maar dat mag de lol niet drukken.
We zagen een zwarte leguaan genaamd Sappakara van een kleine meter lang op nog geen meter afstand, maar die schrok net zo hard van ons als wij van hem/haar en dus geen foto mogelijk.
In de tuin overal bloemen in het wild waar de bloemist in Nederland zijn vingers bij af zou likken.
Mijn vrouw moest dan ook een bos plukken voor op tafel. De naam van de bloem weet ik niet.
De vele bloemen trekken weer vliegen en zo aan, die op hun beurt weer een lekker hapje zijn voor de zeer grote Libellen soorten die als Apache helikopters rond scheren.
Het is prachtig om dit allemaal aan te zien zonder zelf in de problemen te komen, behalve dan dat je af en toe gek wordt van de muggenbeten.
Buiten de zeer snelle dieren zijn er ook die het wat langzamer aan doen zoals deze schildpad, afmeting ongeveer 50 cm.
De koudbloedige dieren zie je enkel bij een wat feller zonnetje.
Een mooi voorbeeld zijn de hagedissen, waarop mijn vrouw mij attent maakte op een flink uit de kluiten gewassen mannetje dat, met zijn fel groene kleur met witte vlekjes, flink aan het avances maken was op een wat kleiner vrouwtje.
Het mannetje was ongeveer een 50 cm lang en blijkbaar een goede charmeur.
Eerst met mijn digitale camera foto’s gemaakt in de Telestand van “hebben is hebben”, maar al gauw bleek dat de beesten meer belangstelling voor elkaar hadden dan voor mij.
Ik kon er uiteindelijk zo dichtbij komen dat ik met de Macrostand een opname kon maken van ongeveer 50 cm afstand!
In eerste instantie was ik met deze opname al dik tevreden. Maar ze wisten van geen ophouden en ik dus ook niet, dus kwam ik nog een stapje dichterbij, zette mijn camera met trillende vingers in de Macrostand met het volgende resultaat:
Wat kijkt ze lief.
Volgens de Surinaamse literatuur zou dit een Bosanolis (Anolis punctatus) zijn.
In goede doen zijn deze dieren fel groen, maar bij angst of “grote opwinding” kunnen ze bruin verkleuren, vandaar de wat bruine kleur!
De volgende foto geeft een beeld van het uitzicht vanaf de veranda waar we in de boom, met pijl, een troep passerende apen zagen (Doodshoofd aapjes) Een gekke gewaarwording als je dat in het wild langs ziet trekken.
In januari 2006 weten jullie dus waar we weer te vinden zijn.
Wat is de natuur toch mooi als je er tijd en oog voor hebt!
webpagina aquarium-en vijververeniging de Paradijsvis