Mijn eerste vijver aan de Veenmos 36 te Alblasserdam en opgedane ervaringen daarmee.  ( 19-02-2007 )

(foto's: Martin Peeters)                                          

Mijn naam is Martin Peeters en ben nu een paar maanden lid van de vereniging en wonende aan de Veenmos te Alblasserdam.Allereerst, zoals beloofd na het tweedelig geschreven stukje over mijn eerste Malawicichliden bak, zou ik nog een stukje over mijn eerste vijver schrijven..........

We zijn aan de Veenmos ongeveer een jaar of vijf geleden komen wonen doordat de Drentse buurt gesloopt werd. De vorige bewoners hadden daar een klein vijvertje achter gelaten waar geen vis meer in zat. Ik had nog geen tijd om het vijvertje weg te halen want ik had er eigenlijk niet veel mee.

Wij hadden namelijk nog nooit een vijver gehad en wij wisten dus ook niet hoe leuk het kon zijn het leven in en om de vijver.

We zijn in het voorjaar verhuisd en al spoedig zaten we lekker in de tuin  naar het kleine vijvertje te kijken en begonnen eigenlijk toen pas te ontdekken hoe leuk het was want we zagen toch al wat leven in en om de vijver zoals insecten en libelles.

Dus ik heb de vijver toen schoongemaakt, de bodem, een pompje gezet en al spoedig de eerste goudvisjes erin.

Het geklater van het water bracht mij veel ontspanning en viel regelmatig lekker in slaap als ik moe was van mijn werk. En dan ook nog bij het wakker worden lekker even ontspannen in het water kijken wat de goudvissen bezig hield dat was het helemaal.

Mijn buurmannen aan de linker en rechterkant hadden ook allebei een veel grotere vijver en noemde mijn vijver smalend een voetenbad en met jaloerse blikken kijkend naar de prachtige vijver van mijn buurman op de hoek met geweldig mooie grote goudwindes en

waterlelies kon ik niet anders dan hun gelijk geven. Het feit dat een dergelijk klein vijvertje je al zoveel plezier kon geven deed mij besluiten mij toch maar eens te verdiepen in hoe ik een grotere vijver kon gaan aanleggen in de tuin. Vooral de buurman op de hoek gaf mij regelmatig een welgemeend en goed advies, want hij had immers veel ervaring en ook veel boeken hoe je een vijver het beste kon aanleggen.

Ik had al een pompje van hem overgenomen voor het voetenbadje en al spoedig volgde er de goudvissen want deze had hij genoeg.

Na de toestemming van mijn vrouw, want zo gaat dat in een goed huwelijk, togen wij naar het tuincentrum in Papendrecht.

Eerst natuurlijk veel lezen vooraf, tips vragen en een goed plan maken van hoe aan te leggen.

De eerste keuze die ik al moest maken was, wordt het nu een vijver van rubberfolie of een voorgevormde kuip. Ieder voordeel heeft zijn nadeel en ook andersom natuurlijk. Mijn voorkeur ging uit naar rubberfolie, maar aangezien er een metershoge coniferenhaag op nog geen 2 meter aanwezig was van de geplande vijverplaats in mijn tuin, was dit geen optie aangezien deze vlijmscherpe wortels hebben en ik geen zin had het risico te lopen dat ze er doorheen zouden groeien. Want als dat gebeurd is de ellende niet te overzien van een lekkende vijver die je steeds moet bijvullen. Dus dan maar gekozen voor een voorgevormde en deze kan je kopen van klein tot zeer groot.

Mijn idee was niet de hele tuin te vullen met een grote kuip maar ook de vijver te verlengen  met een ongeveer drie meter lange beekloop.

Want ook een beekloop zorgt wel degelijk voor een vergroting van het wateroppervlak totaal en de vogels zijn je er erg dankbaar voor maar daar kom ik  nog op terug.

Welnu, aangekomen in het tuincentrum viel onze blik op een kant-en-klaar vijver pakket. Ja hoor, de vijverkuip zelfs een biologisch filter en pomp erbij van Ubbink voor een zeer voordelig prijsje.Het geheel werd de volgende dag keurig thuis bezorgd en kon ik mij heerlijk in het zweet gaan werken want ja het was al midden in de zomer met warme zwoele avonden. Maar, na gedane arbeid wordt het dan genieten, dacht ik en dat is uitgekomen ook. Goed, zover was het nog niet en bovendien moest er eerst nog veel gegraven worden.

De vijverkuip was ongeveer 2.20  meter lang en 1.80 breed en 80 cm diep dus er moest een behoorlijk gat gegraven worden en dat valt altijd tegen in de praktijk. De vraag alleen al waar laat je de grond. Nu heb ik dat goed opgelost, al zeg ik het zelf, want die

heb ik gelijk gebruikt voor de beekloop. Deze beekloop moest natuurlijk van hoog naar laag lopen naar de vijver en met de grond heb ik gebruikt voor een stevige brede dijk waar niet alleen de beekloop moest komen, maar ook de bedding met mooie lage planten en rotsen. Het aanleggen van een beekloop is een verhaal apart maar eerst de vijver, want deze moest eerst aangelegd worden met keien, rand en al. Gelukkig had ik al aardig wat maaskeien verzameld uit de Drentse buurt, die gesloopt werd. Daar waren keien achtergelaten van een vijver die ook weggehaald was door de sloop. Want het is bijna niet voor te stellen hoeveel keien je wel nodig hebt voor een vijver en beekloop.

Na het graafwerk en het waterpas stellen van de vijver dan eerst  de vijver langzaam vullen met water en de zijkanten gelijk

stabiliseren met zand. Natuurlijk eerst bodemsubstraat erin, de planten het filter aansluiten en de pomp en dan maar draaien een paar weken. Net als een aquarium moet je ook in een vijver biologisch evenwicht zien op te bouwen. Een goudvis is welliswaar een makkelijke vis maar je wilt een vijver toch wel het liefst zonder alg zien en goed helder als het even kan. Nu, het zwaarste werk zat erop en dan verder met de beekloop. Het aanleggen hiervan is ook leuk want je kunt je hier helemaal mee uitleven. Ook daar heb ik nu wel wat ervaring mee opgedaan. Mijn idee was op de verhoogde grond zware tuintegels te plaatsen met daarop Noorse leisteen in cement aan te leggen. Het plan was goed en na het aanleggen zag het er goed uit maar nadat de beekloop uitgehard was en ik vol verwachting het water over de beekloop ging leiden kwam ik er achter dat het waterpijl in mijn vijver wel langzaam zakte. Dus waterverlies via de beekloop was de oorzaak.  Het kon niet anders dat het water via de leisteen weg liep omdat de steen poreus was en daar had ik niet aangedacht.

Goed advies had ik wel nodig op dat moment en na wat advies ingewonnen te hebben bij vrienden, collega’s en vijverkenners besloot ik de leisteen te bedekken met kunsthars en polyester matten. Nu bleek ook dat ik niet de enige was die zo begonnen was maar al doende leert men snel.

Na eerst wat lagen met matten te hebben aangebracht met hars heb ik deze bestrooid met fijn gewassen grind en het resultaat was best wel aardig.

Het ei van Columbus want de beekloop bleek nu ook niet meer lek en had daardoor geen water verlies meer.

Ik moest natuurlijk de beekloop een paar weken wel afdekken met plastic zeil  want de kunstharst moest wel drogen en uitademen en dan door de tijd van drogen niet meer giftig zijn.De vissen waren inmiddels al lustig aan het rondzwemmen en bleken geen

boodschap te hebben aan mijn beekloop problemen.Maar goed uiteindelijk na een paar weken werk en inzet was het resultaat ernaar en kon de natuur zijn gang gaan want de

vogels namen direct bezit van de beekloop zodat zij zich naar hartelust gingen wassen en dat is ook een heel leuk gezicht. Dus het leven rond de vijver werd er alleen maar drukker op en ook de kikkers kwamen vanzelf.

De vijver en zijn omgeving heeft ook een tijd van maanden nodig om ook met de tuinplanten tot zijn recht te komen dus al met al kan je pas na een half tot een jaar van het uiteindelijke resultaat genieten.

Dan krijg je ook ervaring met de water huishouding in de verschillende seizoenen van het jaar. Neem alleen de winter. Hoewel er de laatste tijd geen strenge winters meer zijn geweest heb ik toch nu drie winters zo nu en dan een ijsvloertje gehad in de vijver. Het is dan zaak in het najaar de dode bladeren te verwijderen i.v.m. het rottingsproces en het water van de vijver zo optimaal mogelijk te houden.

Een luchtpomp zorgt dan voor de circulatie en het verwijderen van de schadelijke gassen d.m.v. zuurstoftoevoeging. Als het even kan laat ik ook het biologisch filter draaien met de vijverpomp. Het moet echt wel streng vriezen wil ik deze uitzetten.

Het advies is wel de onderste waterlaag met rust te laten en de pomp dan ongeveer 30 cm  hoger te zetten omdat deze laag altijd iets warmer is. Maar ik heb de vissen wel vlak onder het ijs zien zwemmen en deert het hun blijkbaar niet.

Onder de 10 graden niet voeren en ook het wintervoer eten ze dan bijna niet.

Het is tot nu toe al die tijd goed gegaan en vielen er geen slachtoffers te betreuren Dat vind ik zo slecht nog niet voor een beginner.

Ik ben begonnen met vier goudvissen en vier goudwindes. Deze zijn inmiddels goed gegroeid. Vorig jaar heb ik dan van een kennis nog twee koy karpers overgenomen voor een leuk prijsje en deze zijn nu ook goed gewend. Meer vissen zou niet goed zijn want overbevolken is nooit goed voor het evenwicht.

O ja de reiger……..! De schrik van iedere vijver liefhebber.

Dat is wel even schrikken als deze in je tuin is geland en je nog het geluk hebt dat je hem weg kan jagen.

Nu ik had geen zin mijn visbestand steeds aan te vullen en dan maar opnieuw naar het tuincentrum getogen voor jawel een kunstreiger, maar ja daar gaat hij gewoon vriendschappelijk naast  staan. Mijn collega’s hebben wat gelachen om mijn strijd tegen de reiger. Ook nog een kunstvis gekocht aan een lijn, maar natuurlijk had dit ook geen effect.

Mijn buurman stond toen wel  vreemd te kijken want die had nog nooit zo’n rustige goudvis gezien.

Uiteindelijk dan maar een net geplaatst op bamboestokken. Eerst een groen net en later een zwart net en dit bevalt het best. De doorkijk is hiervan het best en het minst opvallend.

Zo dit waren dan in de notendop mijn eerste vijver ervaringen en kijken wij alweer uit naar de zomer want dan genieten wij het meest van onze vijver en het gespetter van de vogels in de beekloop.

(webpagina van de paradijsvis alblasserdam)